Na de Tweede Wereldoorlog was kamperen in Groot-Brittannië weggelegd voor de happy few. Een caravan kostte al gauw £400 tot £600, en wie geen flinke auto had, stond al helemaal buiten spel. Samuel Alper (1924–2002) had daar een uitgesproken mening over. Hij was medeoprichter van het caravanbedrijf Alperson Products (samen met zijn broer Henry), opgericht in 1947 in Stratford, Oost-Londen, maar vond de modellen simpelweg te duur. Hij wilde een caravan die een gewone gezinswagen kon trekken, gebouwd van materiaal dat beschikbaar en betaalbaar was.

Gebouwd van oorlogssurplus

Dat materiaal lag letterlijk voor het oprapen. De naoorlogse jaren in Engeland stonden bol van het militaire surplusmateriaal: vliegtuigplaatwerk, rubberstrips, restpartijen aluminium. Alper gebruikte gehard hardboard als wandmateriaal en hield het gewicht zo laag dat zelfs een Morris Minor de caravan kon trekken. In 1950 rolde de eerste Sprite uit de werkplaats — vraagprijs £199. In het eerste jaar vond hij er 500 kopers voor. De naam, aangedragen door een familielid, sloeg direct aan.

Van werkplaats naar wereldmerk

Het succes dwong tot opschaling. De productie verhuisde naar Newmarket in Suffolk, waar meer ruimte was en de logistiek beter geregeld kon worden. In 1959 werd de Sprite Caravan Owners' Club opgericht — een bewijs dat de wagen een eigen fancultuur had opgebouwd. Alper reed zelf met een Sprite door Europa, een rit van meer dan 16.000 kilometer, om de betrouwbaarheid aan te tonen en exportmarkten te verkennen. In 1963 richtte hij Caravans International op, dat behalve Sprite ook de merken Eccles en Bluebird onder zich had en distribueerde naar Europa, Canada, Zuid-Afrika en de Verenigde Staten.

Waarom een klassieker

De Sprite deed iets dat in de caravanwereld zelden gebeurt: hij veranderde de samenstelling van de doelgroep voorgoed. Fabrieksarbeiders, onderwijzers, kleine zelfstandigen — gezinnen die eerder met een tent moesten genoegen nemen, konden nu met een echte caravan op vakantie. Dat democratiserende effect maakte de Sprite tot meer dan een product; hij werd een symbool van de naoorlogse welvaartsgroei. Wie een Sprite zag rijden langs de Engelse kust, zag een gezin dat voor het eerst écht op reis ging.