Wildkamperen in Frankrijk: wat mag?

In Frankrijk is kamperen buiten een camping vrij met toestemming van wie het terrein gebruikt, maar niet op wegen en openbare paden en niet in verboden zones zoals de zeekust. Een gemeente kan het ook verbieden. Met een camper mag je staan waar parkeren mag, tenzij de burgemeester dat met een gemotiveerd besluit beperkt.

De Code de l'urbanisme zegt dat kamperen vrij is, buiten wegen en openbare paden, met akkoord van degene die het terrein gebruikt (art. R111-32). Het is verboden aan de zeekust en in ingeschreven sites. Ook in beschermde en gelijkgestelde sites, rond historische monumenten en binnen 200 meter van een waterwinning is het verboden, tenzij er een ontheffing is (art. R111-33). Het plan local d'urbanisme of de burgemeester kan kamperen buiten campings ook verbieden (art. R111-34). In de kern van een nationaal park is kamperen verboden. Bivakkeren mag er onder voorwaarden, bijvoorbeeld in Écrins: tussen 19 en 9 uur, minstens een uur lopen van wegen en parkeerplaatsen, met een kleine tent waarin je niet kunt staan, één nacht op dezelfde plek.

Een camper wordt voor parkeren behandeld als ieder ander voertuig. De burgemeester mag parkeren van campers wel verbieden met een gemotiveerd besluit, bijvoorbeeld om overlast of milieuschade te voorkomen. Zo'n verbod mag volgens het ministerie niet algemeen en absoluut zijn, behalve bij uitzonderlijke lokale omstandigheden (antwoord aan de Senaat, 2020). Kamperen op wegen en openbare paden valt niet onder de vrije kampeerregel van art. R111-32. Zet dus geen luifel, stoelen of tafel buiten op een gewone parkeerplaats.

Aires de camping-car (camperplaatsen, vaak bij gemeenten), kleine campings, boerderijcampings en bivakplekken in bepaalde bergparken.